Verleiding

Waar verlang je naar wanneer je gestrest, verdrietig of down bent. We kennen dit gevoel allemaal, we verlangen naar troostvoeding. Helaas bestaan dit soort producten uit zaken die onze dopamine- en endorfinelevels tijdelijk verhogen waardoor we ons even beter voelen, maar niet goed voor ons zijn.

Suiker en snelle koolhydraten gecombineerd met de verkeerde vetten en exorfinen, dit zijn morfine-achtige stoffen zoals gluten, tarwe, roggen en gerst zijn te vinden in bijvoorbeeld frisdranken, koekjes, gebakjes, snoep, friet, roomijs, aardappelpuree en chocolade maar in feite in alle bewerkte voeding terug te vinden. Junkfood gaat nog een stap verder met een nog lagere nutritionele waarde: veel verzadigde vetten, veel zout en smaakversterkers.

Omdat de piek in endorfinen en dopaminen net zo snel weer afneemt als hij opkwam door deze voedingsmiddelen, is het verlangen naar meer en meer bijna niet te stoppen. Vooral als dit (eet)gedrag in de pre-pubertijd is aangeleerd zijn de hersenen gewend geraakt zich aan deze snelle toe- en afname aan te passen.

Waarom zou suiker en brood ongezond zijn als iedereen het eet?

En als E621 zo schadelijk was, waarom laat de gezondheidsinspectie dit dan toe?

Als je ouders hebt die lijden aan overgewicht, stress of depressie heb je als kind helaas een hogere kans op een erfelijk zwakker beloningssysteem. Ook als je moeder tijdens de zwangerschap veel troostvoeding, geneesmiddelen of alcohol consumeerde heeft dit invloed op jou als ongeboren kind. Ben je op de wereld gezet met behulp van het opiaat oxytocine om de bevalling in te leiden of heb je het als kind ook nog zonder de (brood)nodige aandacht en liefde moeten stellen, dan zal je beloningssysteem extreem uit balans zijn, je hebt een uitgeput beloningssysteem.

De voedingsindustrie, een verleider van troost- en junkfood

De voedingsindustrie maakt gebruik van het feit dat troost- en junkvoeding een een verleiding is waar maar weinig mensen weerstand aan kunnen bieden. Zij bewerken voedingsmiddelen zodat het maximale genotspunt wordt bereikt. Een combinatie van scheikundige en marketingelementen zorgt voor een ontregelend effect, waardoor  uitputting van het beloningsysteem ontstaat.

De overheid zou de voedingsindustrie moeten verplichten betere voeding te produceren en de consument beter voor te lichten over wat bepaalde voeding met je doet.

Slachtoffer versus liefde en aandacht

Een totaal herstel van het beloningssysteem kan alleen plaats vinden door een totale reset van het beloningssysteem. Dit gebeurt door de factoren die overstimulatie veroorzaken te verminderen.

Dit betekent dus verandering van het voedingspatroon is daarvan een belangrijk onderdeel. Uiteraard zullen de hersenen in eerste instantie protesteren en het bekende slachtofferstemmetje zal zich laten horen.

Je vraagt je af:  ‘Waarom zou suiker en brood ongezond zijn als iedereen het eet? En als E621 zo schadelijk was, waarom laat de gezondheidsinspectie dit dan toe?’

Conclusie

Uit onderzoek blijkt echter dat onze hersenen na gemiddeld een half jaar zijn afgekickt van troostvoeding en junkfood. Onze genen zijn helemaal niet gemaakt voor een onafgebroken bombardement aan genotsstoffen. Ze zijn gebaat bij een omgeving die voedend in plaats van uitputtend werkt.

Dat wil zeggen: meer bewegen, het opzoeken van de natuur, de stilte, bijvoorbeeld mediteren en het voeden van de hartenergie, liefde én aandacht.

Scroll naar top